درخواست فرمانده ارتش آمریکا در اقیانوس آرام برای نمایش قدرت نظامی بیشتر

ژنرال رونالد کلارک، فرمانده نیرو‌های ارتش ایالات متحده در آسیا، خواستار افزایش محسوس و آشکار توانمندی‌های نظامی آمریکا در منطقه هند و آرام است تا بازدارندگی را تقویت کرده و احتمال وقوع جنگ را کاهش دهد.

کلارک در گفت‌وگویی با فایننشال تایمز گفت: «مایلم در دورانی که فرماندهی اینجا را بر عهده دارم، بتوانم توانمندی و آمادگی کافی را به نمایش بگذارم تا از وقوع جنگ جلوگیری کنم.»

فرمانده ارتش ایالات متحده در اقیانوس آرام، که یکی از بخش‌های فرماندهی هند و آرام به شمار می‌رود، اعلام کرد که می‌خواهد توانمندی‌های نظامی «برتر و دقیق‌تری» را به نمایش بگذارد تا «چیز‌هایی را به دشمن نشان دهد که باید بابت آنها نگران باشد.»

اظهارات او در شرایطی مطرح می‌شود که نگرانی‌ها پیرامون توان نظامی چین در حال افزایش است. پنتاگون امسال در مواجهه علنی و انتقاد علنی از چین تهاجم کمتری نشان داده است — رویکردی تعدیل‌شده در مقایسه با روشی که پیت هگست، وزیر دفاع، آن را «خودنمایی و رفتار‌های طاووس‌وار» خوانده و مورد انتقاد قرار داده بود —، اما ارتش ایالات متحده همچنان تلاش‌های خود را برای ارتقای بازدارندگی افزایش داده است.

به عنوان بخشی از این تلاش‌ها، ارتش ایالات متحده در اقیانوس آرام نقش خود را گسترش داده است؛ از جمله با استقرار موقت تسلیحاتی در فیلیپین، ژاپن و دیگر بخش‌های منطقه که می‌توانند در جنگ احتمالی با چین، از جمله بر سر تایوان، نقشی حیاتی ایفا کنند.

کلارک گفت یکی از این نمونه‌ها، «تایفون» است؛ سامانه متحرک پرتاب موشک که در رزمایش‌هایی در فیلیپین و استرالیا به کار گرفته شده است و می‌تواند هم موشک‌های اس‌ام-۶ را به سمت کشتی‌ها شلیک کند و هم موشک‌های تاماهاوک را شلیک نماید که از خاک فیلیپین قادرند بخش‌هایی از مناطق ساحلی چین را هدف قرار دهند.

کلارک اظهار داشت که ارتش ایالات متحده همچنین از سامانه راکت‌انداز چندگانه توپخانه‌ای با تحرک بالا (هایمارس) به شیوه‌هایی استفاده کرده است که هدف آن ارسال پیامی واضح به چین درباره توانمندی‌های نظامی مشترک آمریکا و متحدانش است.

او به رزمایشی در اوایل سال جاری اشاره کرد که طی آن ارتش تسلیحات دقیق دوربرد را از ایالات متحده به فیلیپین منتقل کرد و مهمات را برای یک مأموریت شلیک واقعی از کره جنوبی انتقال داد. در هر مرحله، این اقدامات برای هر دشمنی کاملاً قابل رؤیت بود؛ مسئله‌ای که او تأکید کرد برای ایجاد بازدارندگی بسیار اهمیت دارد.

کلارک گفت: «این کار باعث می‌شود آنها بگویند: هی، این موضوعی است که باید درباره‌اش فکر کنیم. شما می‌توانید عملکرد آن را ببینید و ما می‌توانیم آن را در ابعاد گسترده و در زمان و مکانی به انتخاب خودمان انجام دهیم؛ بنابراین شما توانمندی را آشکار می‌کنید تا دشمن را به تأمل و توقف وادارید.»

لفاظی‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، باعث نگرانی‌هایی در میان متحدان درباره میزان تعهد واشنگتن به منطقه هند و آرام شده است. اما مقامات دفاعی و دیپلمات‌های منطقه‌ای اعلام کردند که همکاری‌های نظامی با ایالات متحده همچنان در حال گسترش است.

بخشی از این روند در رزمایش‌های مشترکی قابل مشاهده است که ایالات متحده از فیلیپین تا استرالیا برگزار می‌کند و طی سال گذشته از نظر تعداد متحدان و شرکای مشارکت‌کننده و همچنین گستره فعالیت‌ها، رکورد‌هایی را به ثبت رسانده است.

کلارک گفت: «صرف‌نظر از اینکه روایت‌ها چه باشد، کشور‌های منطقه متوجه شده‌اند که ساخت و تقویت این شراکت‌ها امری بااهمیت است. تبدیل شدن به شریک امنیتی منتخب... نکته‌ای کلیدی است و همکاری با ما به این شکل، در راستای منافع آنهاست.»

کلارک به کامبوج به عنوان نمونه‌ای از موفقیت اشاره کرد؛ کشوری که روابطی با ارتش چین دارد، اما نخست‌وزیر آن فارغ‌التحصیل آکادمی نظامی وست‌پوینت است.

این ژنرال چهارستاره، کامبوج را پس از تحویل گرفتن فرماندهی در دو سال پیش، به عنوان نخستین مقصد سفر خود انتخاب کرد و روابط نزدیکی با فرمانده ارتش این کشور برقرار ساخت. در ماه فوریه، ایالات متحده و کامبوج یک رزمایش مشترک به نام «آنگکور سنتینل» برگزار خواهند کرد که تقریباً به مدت یک دهه به دلیل تیرگی روابط دوجانبه متوقف شده بود.

یکی از چالش‌هایی که ارتش ایالات متحده در آسیا با آن مواجه است، این است که در برخی موارد، متحدان از استقرار دائمی تسلیحاتی که خشم چین را برمی‌انگیزد، نگران هستند. برای نمونه، پکن شدیداً از استفاده از سامانه‌های تایفون انتقاد کرده است.

در پاسخ به این پرسش که ایالات متحده در چنین شرایطی و با توجه به معضل «فاصله‌های عظیم جغرافیایی» ناشی از اقیانوس‌های پهناور چگونه می‌تواند بازدارندگی را حفظ کند، کلارک گفت که رزمایش‌های مشترک ارتش آمریکا — که مجموعاً تحت عنوان «عملیات مسیرها» (Operation Pathways) شناخته می‌شوند — در طول سال توزیع شده‌اند و هم‌زمان بر دوره‌هایی تمرکز دارند که خطرناک‌ترین زمان‌ها تلقی می‌شوند.

این بدان معناست که حتی استقرار غیردائمی تسلیحات نیز می‌تواند نقشی حیاتی هم در بازدارندگی و هم در صورت بروز درگیری ایفا کند.

کلارک درباره این رزمایش‌ها گفت: «آن‌ها بسیار متراکم هستند. این رزمایش‌ها زمان‌هایی از سال را پوشش می‌دهند که به باور ما ممکن است دشمن بهترین فرصت را برای انجام نوعی فعالیت مخرب علیه شریک یا متحد دیگری داشته باشد.»

کلارک گفت که ارتش ایالات متحده پیش از این هرگز تا این حد در اقیانوس آرام با لشکر‌های بیشتر، یک مقر فرماندهی سپاه و یگان‌های چنددامنه‌ای که گزینه‌های بیشتری برای پشتیبانی از نیروی مشترک و افزایش بازدارندگی در کنار متحدان ایجاد می‌کنند، درگیر نبوده است.

در یک نمونه، ارتش آمریکا در اقیانوس آرام نوامبر گذشته بر ایجاد «نخستین یگان برتری اطلاعاتی میدان نبرد» نظارت کرد؛ واحدی که برای تسهیل جنگ‌های عصر اطلاعات با به‌کارگیری ابزار‌هایی از اطلاعات نظامی و عملیات روانی گرفته تا قابلیت‌های سایبری و جنگ الکترونیک طراحی شده است.

سرهنگ شان هایدگرکن، فرمانده این یگان، به فایننشال تایمز گفت که این یگان وظایف متعددی را بر عهده دارد، از جمله شناسایی مناطقی در اقیانوس آرام که دسترسی ایالات متحده در آنها ممکن است با خطر مواجه شود، یا کمک به متحدان در مقابله با تهدیدات علیه زیرساخت‌هایی نظیر بنادر.

کلارک در پایان گفت: «در هیچ مقطع دیگری از دوران خدمتم ندیده‌ام که ارتش تا این اندازه منابع و توانمندی را به اقیانوس آرام اختصاص داده باشد.»